Waluty
Translate / Tłumacz
Plakat A3: Kasztanka v2.0 SLAVIA FUTURA
Cena regularna:
towar niedostępny
dodaj do przechowalni
Opis
⋅-⋅⊰∙∘☽ Szczegóły przedmiotu ☾∘∙⊱⋅-⋅
- Plakat w rozmiarze A3
- gramatura papieru ok 200 gram
- wykończenie delikatna satyna
Plakat wysyłany jest jako samodzielny produkt, rama nie jest dołączana.
P.S. to nie jest grafika komputerowa. Plakat powstał na bazie ręcznie namalowanego przeze mnie obrazu farbami akrylowymi na płótnie.
-⋅⊰∙∘☽ Opis obrazu: ☾∘∙⊱⋅-⋅
SLAVIA FUTURA
KASZTANKA V2.0
Obraz z futurystycznej serii obrazów, w której łączę fascynację elementami kultury i sztuki słowiańskiej z futurystyczną wizją „świata jutra”.
Serią tą staram się zachęcić widzów obrazów do zadania sobie pytań: jak będzie wyglądać świat jutra, jak nowe technologie i sztuczna inteligencja wpłyną na nasze życie, czy w przyszłości znajdzie się miejsce dla ludzi, dla ludzkiej wrażliwości, kultury, doświadczeń. Czy zastąpią nas algorytmy i maszyny? Nie chciałabym, aby była to wizja apokaliptyczna – jest to raczej moje skłonienie do dialogu nad tym, jaki obecnie możemy mieć wpływ na przyszłość i połączenia dawnych wierzeń, kultury, teraźniejszych nią zachwytów z przyszłościową ścieżką, jaka nas nieomylnie czeka.
„Kasztanka v2.0” czyli Kasztanka wersja druga. Sam tytuł obrazu i Kasztanka odnosi się bezpośrednio do konia marszałka Józefa Piłsudskiego – Kasztanki właśnie. W latach młodzieńczych (obecnie odrobinę niej) zafascynowana byłam historią Polski w okresie I i II wojny światowej, czasów ogromnych zmian terytorialnych i politycznych na terenie naszego kraju.
Na obrazie znajdziesz kobietę siedzącą na metalicznym koniu – to właśnie ta Kasztanka robotyczna jest unowocześniona wersją („v” z tytułu obrazu oznacza w tzw. korpomowie „version”, czyli właśnie wersję) jednego z najbardziej znanych w historii Polski koni. Koń stworzony ze złotych metalowych elementów, ze świecącymi diodami oraz kablami. Z kabli stworzyłam również grzywę i ogon robotycznego konia.
Jeźdźcem na obrazie jest młoda kobieta, ubrana w jasną koszulę i spódnicę pasiak. Pasiak jest powszechna w polskich strojach ludowych. Najstarsze pasiaki są odnajdowane w znaleziskach archeologicznych już z X-XII wieku, co świadczy o trwałości zasad estetycznych w polskim rękodziele ludowym.
Kolory spódnicy nawiązują do kolorystyki kwiatów z wianka kobiety. Do pasa, scalającego koszulę i spódnicę, kobieta przytroczone ma husarskie skrzydło. To oczywiste nawiązanie do tej wojennej formacji konnicy. Husaria to elitarna formacja ciężkiej jazdy Rzeczypospolitej, słynąca z niezwykłych zwycięstw w XVI i XVII wieku. Stanowiła „broń pancerną” tamtych czasów – jej głównym zadaniem było przełamywanie szyków wroga. Była postrachem przeciwników dzięki potężnej sile uderzeniowej. Charakterystyczny element: skrzydła husarskie, mocowane do pleców lub siodła, które prawdopodobnie miały odstraszać konie wroga, chronić plecy przed cięciami oraz budzić postrach. Podczas szarży, furkot przymocowanych do skrzydeł piór, sprawiał, że wrogowie bali się tego hałasu, byli zdezorientowani. W XVIII wieku, wraz z rozwojem nowoczesnej broni palnej oraz zubożeniem szlachty (husaria była bardzo droga w utrzymaniu), formacja zaczęła tracić na znaczeniu bojowym, stając się wojskiem głównie paradnym. Ostatecznie została zlikwidowana przez sejm w 1776 roku.
Na moim obrazie husaria przeżywa rozkwit – ale w sposób inny, niż historyczny. Kobieta na obrazie jest nowoczesną (futurystyczną) wojowniczką, jeżdżącą na robotycznym wierzchowcu. Nie zapomniała jednak o tradycji swoich przodków. Obraz jest więc oddaniem hołdu wojskowym formacjom RP i niejakim połączeniem trzech epok Polski: szlacheckiej (husaria), kształtującego się po zaborach państwa (Kasztanka Piłsudskiego) i nowoczesnej wizji jutra (robotyczny koń).
W tle obrazu dostrzec można bogatozdobione arrasowe ornamenty. To nawiązanie nie tylko do elementów inspirowanych wyszywankami – haftowanymi koszulami ze wschodniej słowiańszczyzny, jak również kilimami – czyli dywanami o bogatej ornamentyce wieszanymi na ścianach domów. Podobne elementy (wzory i ornamentyka) stosowane były na skrzyniach posagowych młodych panien, które wyruszały w podróż zamążpójścia.
INFORMACJE DOT. BEZPIECZEŃSTWA PRODUKTU
Zgodnie z nowym Rozporządzeniem UE (GPSR), obowiązującym od 13.12.2024 roku, informuję, iż:
- Producentem oferowanego produktu jest MKowalska.art Martyna Kowalska-Stepanian
- Dane kontaktowe producenta: MKowalska.art Martyna Kowalska-Stepanian, ul. Leśniczówka 13A lok. 52, 04-668 Warszawa, adres e-mail poczty elektronicznej mkowalska.artystycznie@gmail.com;
- Oferowany produkt spełnia wymogi bezpieczeństwa przy użytkowaniu go w sposób prawidłowy, tj. zgodnie z jego charakterem i specyfikacją – zgodnie z europejskimi normami bezpieczeństwa (EN).
W zakresie ostrzeżeń dotyczących bezpiecznego użytkowania oferowanego produktu: nie należy trzymać go blisko źródła ognia, produkt nie jest zabawką.