Obraz oryginalny: Sirin, Słowiańscy Bogowie, 60x60cm, 2025

Obraz oryginalny z serii "Słowiańscy Bogowie" : Sirin

- format 60x60cm;

- farby akrylowe;

- płótno bawełniane naciągnięte na drewniany blejtram;

- boki obrazu zamalowane w tonacji z tła obrazu

SIRIN / SYRIN - postać z folkloru wschodniosłowiańskiego. Hybryda kobiety oraz ptaka (najczęściej sowy). Zazwyczaj przedstawiane były jako ptaki z głowami kobiet.

Nazwa pochodzi od greckiego seiren, czyli syreny. "Oryginalne" greckie syreny były właśnie połączeniem kobiet i ptaków, obraz syreny, jaki znamy obecnie - czyli kobieta z rybim ogon, zadomowił się w naszej kulturze dopiero później.

Według przekazów, siriny słyną ze swojego śpiewu, który jest opisywany jako "święte pieśni" o szczęściu i przyszłości, ale słuchanie go może prowadzić do zapomnienia o ziemskim życiu i śmierci. Siriny symbolizują smutek, cierpienie i rozpacz. W przeciwieństwie do podobnych im alkonostów, które są przychylne ludziom, siriny są wrogie i stanowią zagrożenie.

W mojej malarskiej interpretacji Sirin jest skrzydlatą kobietą, siedzącą na gałęzi drzewa. Elementami ptasimy jej sylwetki są skrzydła, długi szpony u rąk, jak też ptasie nogi. Zdecydowałam się na takie przedstawienie sirina, aby pogłębić jego symbolikę wpływania na naturę ludzką.

Jako istota związana ze smutkiem, Sirin ma czarne skrzydła, czarne włosy. Suknia również jest ciemnofioletowa z księżycowymi, magicznymi haftowanymi detalami. Na głowie Sirina znajduje się wschodniosłowiańska ozdoba czyli kokosznik. Niezwykle bogato zdobiony czepiec, z elementami złotych żar-ptaków - jako nawiązanie do ptasiej natury Sirina.

W ręku Sirin trzyma granat, który nie znalazł się tam przypadkowo. Według mitologii greckiej (z której Sirin zaczerpnął swoje pochodzenie), granat ma podwójną symbolikę: płodności i odrodzenia, ale również śmierci i podziemi. Jest atrybutem bogini Hery (Juno w mitologii rzymskiej), symbolizującym płodność i macierzyństwo. Jednocześnie, w historii o Persefonie i Hadesie, zjedzenie nasion granatu przez Persefonę wiąże się z jej pobytem w podziemnym świecie i cyklem życia i śmierci.

Sirin otoczony jest na obrazie paprociami - ich koncentryczne namalowanie wokół sylwetki Sirina ma powodować uczucie, że widz obrazu, obserwuje Sirina właśnie zza paproci.

W mojej wizji tej istoty przewija się element smutku, natomiast chciałabym wskazać, że nie zawsze smutek musimy traktować negatywnie. Gdyby nie możliwość odczuwania smutku, nie odczuwalibyśmy radości - nie poznali jej "smaku" i emocji z nią związanych.

Po zestawieniu obrazu Sirina i Alkonosta, widać, że obie istoty siedzą na gałąziach tego same drzewa - w lustrzanej kompozycji. To wizualnie zatopiona symbolika, że radość i smutek są przez nas odczuwane bliźniaczo.